Sylwuszek od dziś jest driverem!!! Hurrrraaaaaaaaaa . Będzie mnie wozić tu i ówdzie

Dzisiaj oczy wisiały szczególnie. Nie mogąc znieść, że nie widzę dalej, niż sięga mój niekrótki nosek, zaniosłam swe oczęta do przeklętej jaskini, przychodnią zdrowia publicznego zwaną. A że najbliżej miałam do przychodni kolejowej na ulicy Kolejowej, podreptałam tam. Na miejscu okazało się, że grono kolejarskie (zapewne zwęszywszy, że nadciągam), ustawiło się w grzecznej kolejce bez kolejki i przed kolejką na…badania okresowe. Oczy zwisły mi zupełnie, gdy dostałam numerek 10 i usiadłam wśród sporo starszych osobniczek, wymieniających doświadczenia z siedzenia w innych przychodniach i w innych sprawach, zdrowia dotyczących. Gdy nadeszła godzina 11.00, a kolejka zamiast się zmniejszać i posuwać, poszerzała i powiększała stanowczo przed numerem 10, zrobiło mi się siebie żal. Ale zapomniałam o sobie, gdy do poczekalni wpłynęła uśmiechnięta wypielęgnowana pani, za którą pokornym truchtem dreptała inna pani, w bardzo już podeszłym wieku, która w pewnym momencie powiedziała o sobie:”Kupa gnoju.” Zrobiło mi się przykro, że tak o sobie mówi i zrozumiałam też, dlaczego zwolennicy eutanazji tak boją się starości. Bo o starszych ludzi trzeba dbać, bo to jest opieka jak nad dzieckiem, tylko bardziej uciążliwa i nie dająca radości i nadziei na przyszłość. Bo taki stan czegoś konkretnego od otoczenia wymaga. A łatwiej jest zamieść pod dywan. W każdym razie, staruszeczka weszła bez kolejki, a potem dziwnym trafem wyczytano mnie. Emerytowana pani doktor spojrzała mi głęboko w oczy jakimś magicznym aparatem (gdyby facet tak przenikliwie i uważnie patrzył w moje oczka, już bym chyba była jego ;-] ), poplotkowała na temat mojego wieku (wzięła mnie za studentkę) i kazała wybrać ładne okularki. Po czym wyturlałam się z gabinetu i popłynęłam przez tory do domu (było bliżej i padało, więc sobie skróciłam drogę).

PS. Ja wiedziałam. Zawsze wiedziałam, że moja siostra mnie nie lubi. Tego można było się spodziewać. Właśnie przeżyłam zamach stanu. Zośka zostawiła igłę w dywanie, a ja przechodząc przypadkowo obok niej (Zośki) weszłam całym swoim drobnym ciałkiem na igłę. W pierwszej chwili zdziwiłam się, że coś mi przeszkadza…potem z trudem wyrwałam igłę, która tkwiła całą sobą w mojej biednej stópce. Usiadłam na podłodze i zaczęłam się śmiać z wrażenia. Zośka wpadła w obłęd i zaczęła się rzucać po ścianach, jak nie powiem co. W 3 sekundy obróciła do apteki i z powrotem. Teraz opatruje moją rankę. Hm…każdy powód jest dobry do zejścia z tego świata ;-]. Ludzie umierali i z głupszych przyczyn.

PS2. Zapomniałam powiedzieć, że rano widziałam wielkie babu. A raczej skutki. Na Wyszyńskiego. Jeden samochodzik z wyrwanym dziurobokiem stał na środku jezdni, a nieco dalej stała elka, mrugając oczkami i mając cały rozwalony dziobek. Przejęłam się strasznie i napisałam do Piotra. Okazało się, że jakiś ksiądz się zagapił i zrobił elce babu…To nie była wina elki.

Wróciłam z Lublina. Rano obudziły mnie jęki mojej drogiej młodszej siostry. Okazało się, że obawiajac sie samodzielnego wyjścia na basen, dokonała czynu, z którego słynęli więźniowie łagrów sowieckich, pt. chlenowreditel’stwo. A tak na serio, skaleczyła się tak mocno (niechcący, rzecz jasna), że wypad na basen w takim stanie pokrojenia nie miał większego sensu. Nasz ratownik, w trosce o nas (i swoje pieniążki), zadzwonił do mnie właśnie, z pytaniem, czy stawimy się za tydzień. Ponieważ obiecankowałam uroczyście, z Wawy będę musiała wracać już w sobotę wieczorem. Co do mojego złotego jaja, które zniosłam parę dni temu - wielkiej furrory jakoś nie wzbudziło, ale pewne jest, że muszę dokonać drastycznych cięć, żeby się zmieścić w regulaminowych 15 minutach. MCL posiada wielkiego, tłustego, czarnego kota, którego dziś próbowałam obgłaskać, gdyż tęsknię za Myszkinem. Ale to podłe bydle, ważące z pewnością więcej, niż ja,  nie chciało wejść w kontakt kotopersonalny, zrobiło ciężkie “chlap” na podłogę i uciekło do swojej pani. Musiałam objejść się sierścią i zabrałam się do odczytu “złotego jaja”. W czwartek podobno dostaniemy tomy autorskie ze swoimi zeszłorocznymi artykułami. “Gendernaja shkola”…znów będą uwagi, Ropucha i chłopak, któremu rok temu zadałam podchwytliwe pytanie. Tym razem on występuje po mnie (chyba dlatego, że po swoim wystąpieniu i wystrzeleniu wszystkich “patronów” będę siedzieć cicho i rozkoszować się życiem, więc ani mi w głowie będą pytania. A temat ma ciekawy ). Tym razem przoduje Warszawa, Lublin i Łotwa. Ciekawe, czy Apokalilsiś też przyjdzie. I inni tacy niespodziewani goście, niezapowiedziane wejście których może spowodować u osoby wygłaszającej referat niekontrolowany wytrzeszcz połączony z jąkaniem, zadławieniem, zachłyśnięciem i chęcią zapadnięcia się pod parter ;-]

25 jazda- 1 godzina. Odwoziłam dziś innego kursanta do domu. Stwierdziłam, że on wariat jest, bo ja słabo widzę;]. Żarty żartami, ale byłam cała zlana potem, bojąc się, że faktycznie coś przeoczę i zrobie babu. Bardzoniekomfortowo - ból głowy znacznie utrudniał myślenie, więc postanowiłam stulić uszka i jechać, a tam-bud’ chto budet. Na placu zrobiłam kwadrat zamiast łuku, potem wygoniłam Piotra z samochodu i zrobiłam poprawnie. On też zauważył, że gdy rozmawia przez telefon, ja jeżdżę lepiej. Siostra kupiła mi Klarin na oczka, a w poniedziałek postaram się dobrnąć do okulisty, chociaż wątłe szanse - mimo odwołanych jednych odwołanych z rana zajęć, mogę nie zdążyć.