beeth_son-14_rubin_1p

Ну что же написать о себе?Зовут Ванда, имя имя унаследованное от прабабушки (мама считала, что у нее была очень счастливая судьба и наверное решила, что мне тоже в жизни повезет, если получу это имя…пока не подействовало). Родилась в Азербайджане, в прекрасном Баку, где у моей семьи была квартира на улице Нефтяников. Там и по сей день проживает моя тетя, а за окном виден грандиозный фонтан: Геркулес, побеждающий дракона. У дракона по вечерам светился глаз. Потом жила немного в Польше, потом - долго на юге России, у ворот Кавказа. В 1994 году переселилась на постоянное жительство в Польшу и до сих пор затрудняюсь ответить на вопрос: “Откуда ты?”, потому что он подразумевает и место рождения и проживания и происхождение и национальность и еще много чего всякого.  В Германию тоже съездила в 2004, но там мне не понравилось и с тех пор сижу пока на своей второй Родине. Что будет дальше? Поживем, увидим, нечего загадывать. Работаю в вузе, пишу

диссертацию (то есть, она притворяется, что пишется сама).

Trochę o dr:

promotor: prof.dr hab.Maria Cymborska-Leboda (UMCS)

Główne założenia pracy zostały zawarte w następujących publikacjach oraz artykułach złożonych do druku:

1. Рассказ Ивана Бунина В Париже в контексте некоторых идей персоналистической философии (Э. Левинас и Н. Бердяев), [в:] Литература в диалоге культур-5. Материалы междун. науч. конф., Ростов н/Д 2007, с. 126-127

2. Проблема одиночества человеческого существования в рассказе Ивана Бунина Мордовский сарафан [в:] Русская литература в европейском контексте II. Материалы межд. науч.конф., Варшава 2009, с. 291 – 299

3. Вейнингерианство в в цикле новелл Ивана Бунина Темные аллеи [в:] Русская литература в европейском контексте III. Материалы межд. науч.конф., Варшава 2010, с. 183 – 191

4. Бунинский взгляд на мужское одиночество (анализ сборника Темные аллеи) – maszynopis (6 stron) złożony do druku w UMCS w Lublinie

5. Эрос и одиночество в рассказе Ивана Бнина Галя Ганская – maszynopis złożony do druku w Uniwersytecie Gdańskim

6. Тема одиночества в «крымских» рассказах И. Бунина – maszynopis (5,5 strony) złożony do druku w Таврическом национальном университете им. В. И. Вернадского (Симферополь)

Inne publikacje autorki:

Kompetencje językowe studentów I roku w zakresie wymowy i intonacji rosyjskiej oraz wykorzystywanie tych umiejętności w procesie komunikacji, [w:] tom pokonferencyjny Aspekty rozwijania kompetencji komunikacyjnej języka obcego w kształceniu neofilologicznym, red. Chodkiewicz H., Lewicki R., Biała Podlaska 2007, s. 113-120

Udział w konferencjach naukowych:

1. międzynarodowa konferencja naukowa, organizowana przez ЮФУ (Uniwersytet w Rostowie nad Donem w dniach 4-6 października 2007) (referat)

2. Konferencja naukowa, organizowana przez PWSZ im Jana Pawła II w Białej Podlaskiej w maju 2007„Aspekty rozwijania kompetencji komunikacyjnej języka obcego w kształceniu neofilologicznym”(referat)

3. międzynarodowa konferencja młodych filologów „Русская литература в европейском контексте II” organizowana w Uniwersytecie Warszawskim w dniach 3-5 kwietnia 2008 (referat)

4. międzynarodowa konferencja „Mężczyzna w literaturze, kulturze i językach Słowian wschodnich” organizowana w UMCS w dniach 5-7 listopada 2008 (referat)

5. doktorancko-studencka sesja naukowa „Słowiańskie obrazy miłości” organizowana przez Naukowe Koło Slawistów im. P. P. Njegoša Uniwersytetu Gdańskiego w dniu 13 maja 2009 (referat)

6. międzynarodowa konferencja młodych filologów „Русская литература в европейском контексте III” organizowana w Uniwersytecie Warszawskim w dniach 25 – 27 marca 2010 – z referatem «Потушить свечу – идея самоубийства в в рассказах Ивана Бунина в контексте европейской философской мысли»

7. VII międzynarodowe sympozjum „Крым и мировая литература” organizowane w dniach 12-14 września 2008 przez Таврический национальный университет им. В. И. Вернадского (Ukraina, Саки-Евпатория) (referat)

8. VIII międzynarodowe sympozjum „Крым и мировая литература” organizowane w dniach 13-17 września 2009 przez Таврический национальный университет им. В. И. Вернадского (Ukraina, Feodosija) – z referatem «Красота и одиночество в бунинских зарисовках Камарг и Сто рупий»

9. Wiosenne prezentacje doktorantów – Instytut Filologii Słowiańskiej, Zakład Literatury i Kultury Rosyjskiej XX i XXI wieku (maj 2008 oraz 2009).(referat)

10. Wiosenne prezentacje doktorantów – Instytut Filologii Słowiańskiej, Zakład Literatury i Kultury Rosyjskiej XX i XXI wieku (28 maja 2010)

ПОСЛЕДНИЕ НАСТАВЛЕНИЯ: ДЕВЯТЬ ЗАПОВЕДЕЙ СОИСКАТЕЛЯ

	Не нужно долго говорить, Ты сможешь членов усыпить, А дальше что? Совет проснется И на вопросах развернется, Окрепнув духом после сна Так, что воздаст тебе сполна За тягомотность выступленья, А после должен будет в преньях Тебя, речистого, спасать… Не нужно долго выступать!
	При слове “диссертация” Нельзя впадать в прострацию, Тем паче - на защите! Не бык ты на кастрации, Ты - матадор в овациях На доблестной корриде!
	Волноваться? - Это можно, Ведь природу невозможно Из души своей изгнать, Но нельзя себя пугать, И страдать болезнью мишки, Право, это будет слишком, Все проходит, и защита Будет весело обмыта, Нужен только честный труд, И тогда тебя поймут.
	Не читай доклад, не надо, Терпеливая бумага Мудрых слов полна, и все же Будет лучше, если сможешь Ты доклад свой рассказать, Чтобы каждый мог сказать: “Даже если он не светоч, Но в своих вопросах сведущ И владеет материалом Так, как должно кандидатам Им владеть!” И, без сомненья, Без труда пройдешь ты пренья.
	Как вертолет в горах кавказских, Над головой махал указкой Ты весь доклад, а было б лучше, Совет кошмарами не мучая, Свой темперамент усмирить И ровным тоном говорить.
	Будь проще, будь самим собой, На поле боя ты - герой, А здесь ты все-таки - ученый! И быть сомненьем удрученным Совсем не стыдно, ведь все знает Лишь старшина, и тот, бывает, В коптерке что-то недочтет. И будет в выигрыше лишь тот, Кто честно скажет: “Я не знаю”, А на вранье тебя поймают, Совет, мой друг, совсем не прост, Он тоже из адъюнктов взрос…
	Не верь глазам - Совет не спит! А если кто-то и храпит, То все равно он чутко слышит, Чем твой доклад живет и дышит, И если где-то ошибешься, И словом за слово споткнешься, Не сомневайся - жди вопроса, И непременно в бяку носом Тебя потыкают не раз, И разотрут по бутерброду, Запомни твердо - нету брода В огне защиты, бой кипит, Совет не дремлет и не спит!
	На заключенье оппонента, На замечания Совета, Смотри - не вздумай отвечать. Имеешь право ты сказать Одно лишь только: “Вы правы, Теперь я понял все, увы, И кровью смою все ошибки!”, А дальше скорбную улыбку Изобрази… и замолчи, Не бойся, добрые ключи В сердцах Совета бьются прочно, Грехи простятся, это точно!
	Запомни крепко, что Совет На положительный ответ Уже настроен a priori, И нужно много глупой воли И сил недюжих положить, Чтобы суметь и завалить Свою защиту. Право, легче, Свою карьеру не калеча, Все сделать так, как должно быть: Не отступить и победить!

Продолжение:

Przygotowanie rozprawy doktorskiej

Nie pisz długiej pracy doktorskiej, to nie “Wojna i pokój”, a Ty nie jesteś Tołstojem. Rozdęty doktorat tak działa na recenzenta, jak czerwona płachta na byka.
Nie pisz krótko. Zwięzłość świadczy albo o wielkim talencie, albo o skąpych wiadomościach. Koledzy nie przebaczą Ci ani jednego, ani drugiego.
Bądź umiarkowany w powoływaniu się na literaturę za i przeciw. Jeżeli w pracy doktorskiej masz dużo materiału “przeciw”, to powstaje wątpliwość, czy to Ty masz rację. Jeżeli powołasz się głównie na literaturę “za”, to w ogóle staje się niezrozumiałe, na czym polega Twoja zasługa.
Tytuł pracy doktorskiej to to samo, co kapelusz dla kobiety w balzakowskim wieku. Powinien być twarzowy, dostatecznie skromny i harmonizować z całością.
Nie poklepuj po plecach klasyków nauki. Taka poufałość zgubi Cię w oczach Rady Wydziału i może przesądzić głosowanie na Twoją niekorzyść.
Nie bądź zarozumiały, ale możesz myśleć, że Ty jeden jesteś mądry, a wszyscyna około durnie. Unikaj wypowiadania się w pierwszej osobie liczby pojedynczej, zastępując wyrażenia “uważam”, “odkryłem” - skromnym “jak widać”, “można uważać” itp.
Sprawdzaj wartość swojej pracy doktorskiej na domownikach i kolegach. Normalna praca doktorska powinna szybko wywołać mimowolne ziewanie i drzemkę.
Nie ciesz się, jeśli laik wypowiada się, że w pracy wszystko jest zrozumiałe.To jest najpewniejszym dowodem, że to nie będzie zrozumiane przez audytorium.
Szata zewnętrzna (oprawa, zdjęcia, rysunki, maszynopis, rozmieszczenie tekstu itp.) jest bardzo ważnym czynnikiem w ocenie wartości pracy. Mało kto poza autorem, nawet promotor i recenzent, pracę doktorską czyta, ale wielu ją ogląda. Stąd opakowanie musi być estetyczne jak dla cukierków. Naturalnie nie trzeba dodawać, że maszynistka, która ma w tym bardzo duży udział, nie może być analfabetką, gdyż może to doprowadzić do tragedii doktoranta.

Dobór recenzentów

Do tej sprawy musisz się ustosunkować jak najpoważniej. Recenzent jest centralną osobą na obronie pracy doktorskiej. Pamiętaj, że wynik głosowania nie zależy od Twojej pracy (prawie zawsze kiepskiej), lecz od tego, jak przedstawiają Twój materiał recenzenci.
Optymalny recenzent musi mieć ogólny pogląd na przedmiot pracy doktorskiej, ale nie musi być specjalistą w danej dziedzinie. Recenzent zupełnie niewtajemniczony może Ci wyświadczyć niedźwiedzią przysługę, wychwalając właśnie to, co należy w sposób umiarkowany skrytykować. Specjalista recenzent wnika w szczegóły bardzo nieprzydatne do publicznej dyskusji.
Unikaj zapraszania na recenzentów młodych kandydatów i doktorów. Oni są na etapie gromadzenia swych zasług i zawsze korzystają z okazji, aby wysunąć swoją osobę i pognębić innych. O wiele wygodniejsi jako recenzenci są tędzy, zasłużeni pracownicy nauki, ponieważ na starość, jeśli nie stają się dobrymi,to w każdym razie - leniwymi.
Recenzent powinien być dobrym znajomym promotora, a w każdym razie nie jego naukowym przeciwnikiem, bo “gdzie drwa rąbią, tam drzazgi lecą”.
Przewidywanych nie oficjalnych dyskutantów postaraj się zrobić swymi wspólnikami. Zwracaj się do nich o radę, tym samym zademonstrujesz im swoją nicość, a ich wysoką wartość. W ten sposób możesz zrobić swego wroga zainteresowanymw pomyślnym wyniku obrony, bo przecież nikomu nie chce się występować przeciw własnym radom.

Obrona

Nie ma większego wroga dla doktoranta jak sam doktorant. On przedstawia sobie zawsze swoją pracę w krzywym zwierciadle. 100 % prawidłowości tego objawu obowiązuje do liczenia się z tym tragicznym, ale nieuniknionym faktem.
Gdy masz już pracę napisaną, mów, a nie czytaj jej. Bełkotanie doktorantana katedrze wywołuje niechęć i nudę.
Materiał ilustracyjny jest bardzo ważny. Posługuj się epidiaskopem. Możesz się przy tym pochwalić bogactwem materiału, podając np. laborantowi: “krzywe z tablic 8-31 proszę opuścić”, chociaż ich wcale nie ma. Ten fakt wzbudza zachwyt w całym audytorium. Jeżeli korzystasz z tablic, to wieszaj ich jak najwięcej, a przy obronie powołuj się tylko na niektóre z nich, inne tworzą tło i pozory wielkiego materiału doświadczalnego.
Zachowuj się skromnie, z pewnością siebie, choćbyś nie miał racji, ale nie bądź nachalny. Za nachalność giną nawet dobre prace.
Pilnuj regulaminu - to najbardziej sobie ceni Rada Wydziału.
Odpowiadając recenzentom, powołuj się na ich prace i na prace członkówKomisji. Jeśli takich prac nie ma, to wszystko jedno, powołuj się, przypuszczając,że one będą. Nikt nie będzie się temu sprzeciwiał.
W słowie końcowym dziękuj, kłaniaj się i znów się kłaniaj, odpowiednio dozując swoją wdzięczność dla różnych osób. Nieobecnym możesz mniej dziękować, ale obecnym dziękuj więcej. Osobom zajmującym wysokie stanowiska należy się głęboka wdzięczność niezależnie od stopnia ich rzeczywistej pomocy. Bezpośrednim pomocnikom nie należy dziękować, to jest objawem złego tonu.
Po pomyślnej obronie urządź lampkę wina, po niepomyślnej obronie także.